The Suttons Sons

W momencie wybuchu pierwszej wojny światowej Leonard Goodhart Sutton był u steru Suttons & Sons i mając 5 synów i 1 córkę, musiał czuć, że jego linia jest bezpieczna. Niestety tak się nie stało.

Wszystkich pięciu synów służyło w armii, ale tragicznie zmarło czterech.

– Porucznik Eric Sutton, 7 Batalion Royal Sussex Regiment zginął w 1916 roku
– Porucznik Victor Sutton, Royal Berkshire Yeomanry zginął w 1917 roku
– Porucznik Eustace Sutton, Royal Engineers zginął w 1918 roku
– Porucznik Alex (Alexander) Sutton, Brygada Strzelców, zginął w 1918

Porucznik Eric Sutton został odznaczony Krzyżem Wojskowym i wrócił do domu, aby go odebrać w Pałacu Buckingham w lutym 1916 roku. Pośmiertnie wspomniano o nim w wysłaniu i najprawdopodobniej otrzymałby kolejny medal, gdyby przeżył.

„Następny dzień (8.) minął spokojnie do 18.30, kiedy Niemcy wysadzili dużą minę…. W szybie i ziemiankach pochowano 17 górników. Wszyscy ci górnicy zostali uwolnieni z wyjątkiem jednego człowieka, który oszalał pod ciężarem swojej męki i zastrzelił się. … Nasze straty były ciężkie i obejmowały porucznika E.G. Suttona, który został postrzelony przez snajpera podczas wspinaczki… tuż po eksplozji, aby dowiedzieć się, co się stało. Był bardzo dzielnym młodym oficerem, pierwszym w dywizji, o którym zostanie zapamiętane, że otrzymał odznaczenie za męstwo. Oprócz jego straty mieliśmy 8 innych żołnierzy zabitych i 39 rannych.”

Jedynym żyjącym synem był najstarszy, Leonard Noel Sutton, znany jako Noel. Noel był kapitanem w Berkshire Yeomanry, ale po śmierci swoich czterech braci został sprowadzony do domu z Egiptu, gdzie stacjonował jego batalion. W drodze do domu statek Noela, The Leasowe Castle, został storpedowany i zatopiony, ale Noel przeżył.

Noel dołączył do firmy w 1920 roku i podobnie jak jego ojciec pełnił wiele obowiązków obywatelskich. Obejmowało to bycie Wysokim Szeryfem Berkshire, sędzią pokoju, członkiem Senatu i Rady Uniwersytetu Reading, gubernatorem Royal Berkshire Hospital i jeszcze więcej.

 

Dalsze biografie:

Wyciąg z http://cemeteryjunctionwargraves.org.uk

Eric Sutton

Eric Guy Sutton był wnukiem Martina Hope Suttona, jednego z założycieli firmy Sutton Seeds i drugim synem Leonarda Goodharta Suttona i jego żony Mary Charlotte Sutton (z domu Seaton). Jego matka prawdopodobnie zmarła przy porodzie w lipcu 1900 r., rodząc jego jedyną siostrę Emily May.

Uczył się w Rugby, gdzie był zapalonym piłkarzem rugby. Zawsze wyrażał ambicję wstąpienia do wojska, ale po ukończeniu szkoły zdecydował się na karierę biznesową. Spędził rok we Francji i sześć miesięcy podróżując po Ameryce, przygotowując się do tego i miał wrócić do Reading jesienią 1914 r. W chwili wybuchu wojny wrócił z Kalifornii i we wrześniu 1914 r. został przydzielony do swojego pułku. Wiosną 1915 poszedł na front iw czerwcu został mianowany porucznikiem.

Eric Guy Sutton został odznaczony Krzyżem Wojskowym za „wybitną waleczność w nocy 12 września 1915 roku, niedaleko Armentieres. Wraz z innym oficerem wszedł do kopalni, która była wówczas w bardzo niebezpiecznym stanie z powodu oparów gazu po wybuchu, aby uratować obezwładnionego mężczyznę. Ich szybka akcja bez wątpienia uratowała życie temu człowiekowi”. Został odznaczony Pałacem Buckingham 23 lutego 1916 r.

Słysząc o przyznanym mu odznaczeniu napisał:
„Patrząc wstecz na ten incydent, wydaje się to bardzo marną sprawą. Skończyło się po kilku chwilach. Jedną z najważniejszych rzeczy w moim umyśle jest – Ile tysięcy więcej, zwłaszcza w Gallipoli, zasługuje na ten zaszczyt o wiele bardziej niż ja!”

Czytaj  Narodowy Tydzień Ogrodnictwa 2017 i jak się zaangażować

Zginął w akcji 8 kwietnia 1916 roku w wieku 21 lat i został pochowany na Cmentarzu Brytyjskim Vermelles, Pas de Calais, grób II. D. 20.

Okoliczności jego śmierci podano w następujący sposób:
Dowodził działami Lewisa (maszynowymi), tak jak przez pewien czas, zanim tymczasowo dowodził swoją kompanią. o 18:30 8 kwietnia 1916 r. Niemcy zdetonowali minę pod częścią okopów brytyjskich, zdmuchując attykę i wypełniając część wykopu, pozostawiając część wyeksponowaną na ostrzał karabinowy.
Wyglądało na to, że aby ponownie ustawić broń, musiał przejść przez odsłoniętą część i zbadać krater, po czym został postrzelony przez snajpera w szyję i zginął na miejscu.

Pracownicy firmy Sutton Seed zostali powiadomieni o smutnej wiadomości o jego śmierci przez flagę powiewającą do połowy masztu nad terenem firmy.

 

Wiktor Sutton

William Victor Ross Sutton zginął w akcji 13 listopada 1917 r. w wieku 20 lat.

Jest pochowany na Cmentarzu Wojennym Ramleh w Izraelu, grób Q. 27.

William Victor Ross Sutton był wnukiem Martina Hope Suttona i trzecim synem Leonarda Goodharta Suttona. William był borderem w St. Andrews, Southborough, Tunbridge Wells, a później uczęszczał do Repton School.

The Reading Standard 24 listopada 1917 opublikował nekrolog. Po ukończeniu szkoły w wieku 17 lat William spędził rok w Kanadzie , pracując ze swoim wujem na farmie w Saskatchewan, bardzo interesował się rolnictwem. Był też zapalonym sportowcem. Kiedy był prawie w wieku wojskowym, wrócił do Anglii, aby wstąpić do armii. William został powołany do komisji Yeomanry w styczniu 1916. William dołączył do swojego batalionu w Egipcie w październiku 1916.

William był bardzo entuzjastycznie nastawiony do swojej pracy wojskowej, a jego dowódca, pisząc wkrótce po tym, jak wstąpił, napisał: „Był bardzo chętny i pracowity”.

William został awansowany do stopnia porucznika na miesiąc przed śmiercią. Był drugim z braci, który stracił życie.

 

Aleksander Sutton

Alexander Gordon Sutton zginął w akcji 2 stycznia 1918 roku w wieku 19 lat.
Został pochowany na cmentarzu Oxford Road w Ypres. Lokalizacja grobu VH 9.

Alexander Gordon Sutton był wnukiem Martina Hope Suttona i najmłodszym synem Leonarda Goodharta Suttona. Dom rodzinny mieścił się przy „Hillside” Allcroft Road w Reading. Spis powszechny z 1911 r. wskazuje, że w domu rodzinnym przebywał 12-letni Aleksander, jego brat Noel i siostra Emily. Dom prowadzony był przez zespół dziesięciu służących.

Podobnie jak jego brat Eustachy, Alexander kształcił się w szkołach St. Andrews, Southborough i Repton. Szkolił się w Oksfordzie w Batalionie Podchorążych Oficerów i otrzymał służbę w październiku 1917 r. Wstąpił do batalionu 2 grudnia 1917 r.

Jego nekrolog stwierdzał, że był dobrze znanym członkiem kościoła św. Jana w Reading, do którego uczęszczał wraz z innymi członkami swojej rodziny podczas pobytu w Reading. Został opisany jako mający zamyśloną i pełną szacunku postawę. (Kościół św. Jana jest obecnie użytkowany przez polską społeczność rzymskokatolicką)

Był trzecim synem Leonarda Goodharta Suttona, który zginął w akcji.

Czytaj  Biedronki — przyjaciel ogrodnika

 

Eustachy Sutton

Eustace Martin Sutton był drugim synem Leonarda Goodharta Suttona i Mary Charlotte Sutton (z domu Seaton). Był czwartym z braci Sutton, który stracił życie na wojnie.

Eustachy kształcił się w St. Andrew’s School Southborough, Kent and Repton School. Miał kwalifikacje do wstąpienia do Balliol College w 1915 roku. Jednak został powołany ze swojego Korpusu Oficerskiego do komisji w Royal Engineers i wstąpił do armii przed wyjazdem do Oksfordu. Wyjechał za granicę w styczniu 1916 roku. 35 Kompania Sygnałowa była jednym z trzech Królewskich Inżynierów wychowanych w Reading na rozkaz ojca.

Niemiecka ofensywa wiosenna na froncie zachodnim rozpoczęła się 21 marca 1918 r. W pierwszych dniach ataku Niemcy poczynili szybkie postępy i wielkie postępy, a Brytyjczycy zostali zaskoczeni. Walki były zacięte, ale Brytyjczycy znaleźli się w odwrocie, a ciała poległych łatwo ginęły w miarę zbliżania się Niemców. Eustachy Martin Sutton zginął w akcji 24 marca 1918 r. w wieku 22 lat. Nie ma znanego grobu, a jego imię upamiętnia Poziers Memorial w Somme.

Lokalne gazety doniosły, że pan Sutton otrzymał następujący list od generała brygady brygady, do której przydzielony był Eustachy Martin Sutton.

„Mój drogi panie Sutton,

Piszę, aby wyrazić mój wielki smutek z powodu utraty twojego syna, E.M.Suttona, i złożyć ci najszczersze wyrazy współczucia.

Zginął w najbardziej dzielny sposób prowadząc kontratak, składający się z sygnalistów i innych ludzi z kwatery głównej, których pospiesznie zebrano i rzucono, aby powstrzymać lokalny napór nieprzyjacielskiej kwatery głównej brygady.

Ostatnio widziałem go pełnego zapału pędzącego do przodu, kibicującego swoim sygnalizatorom i innym zebranym szczegółom.

Wróg, który go zabił, został przebity bagnetem przez jednego z jego własnych sygnalistów.

To bardzo wielka strata. Wszyscy bardzo go lubiliśmy w naszym bałaganie. Był najbardziej niezawodnym pracownikiem i najbardziej dzielnym przy każdej okazji, aw kilku poprzednich walkach wykonał najcenniejszą pracę. Jego pogoda ducha i niezachwiany dobry humor były nieocenione.

Proszę przyjąć moje najszczersze wyrazy współczucia z powodu twojej straty.

Pewien saper w kompanii sygnałowej Eustachego napisał:
„Biedny pan Sutton zginął jako prawdziwy bohater, prowadząc swoją sekcję. Wszyscy jesteśmy z niego dumni i mam szczerą nadzieję, że jego dzielne działanie, które niewątpliwie uratowało krytyczną sytuację, zostanie docenione. Pan Tomson zajął miejsce pana Eustachego. Jeden z moich operatorów, pan Davis, został zabity.

Kompania znowu bardzo mocno ucierpiała, szczególnie wśród oficerów. Miejsce pana Suttona będzie bardzo trudne do obsadzenia i wszyscy strasznie za nim tęsknimy. Wygląda na to, że wszyscy straciliśmy brata i dobrego przyjaciela. Osobiście przypuszczam, że z powodu wielu szczęśliwych skojarzeń z nim odczuwam jego stratę bardziej niż ktokolwiek inny. Zawsze traktował mnie tak dobrze i czuję się prawie ze złamanym sercem.

Zginął śmiercią bohatera, postrzelony w głowę przez snajpera, gdy prowadził część swojej sekcji do akcji w bardzo krytycznym momencie podczas ataku, a zdaniem moich ludzi jego waleczność niewątpliwie uratowała sytuacja.”

Noel Sutton

Leonard Noel Sutton był wnukiem Martina Hope Suttona i najstarszym i jedynym żyjącym synem Leonarda Goodharta Suttona i jego żony Mary Charlotte (z domu Seaton). Urodzony w 1894 zmarł w 1965 i jest pochowany wraz z ojcem i matką w rodzinnym grobie.